Arkadaşım

19 Ocak'ta ne olmuştu?

Bir ses geldi sokaktan; hani su şişelerinin üstünden araba geçer de siz nereden geldiğini anlamadığınız bir patlama sesi duyarsınız ya, işte öyle bir ses.

Kısa bir süre sonra haber geldi yan masadan; biri daha vurulmuştu niceleri gibi.

Çıkıp sağ tarafa doğru -fazla değil- iki dakika yürüsem "Abdi İpekçi Caddesi"ndeyim, sola yürüsem -yine sadece iki dakika- daha kanı taptaze yerde duran bir adamın öldürüldüğü yerdeyim.
Biz çift camlarımızın gürültüyü kesen huzurunda çalışırken, önemsemediğimiz o ses meğer son nefesiymiş.

Aile Boyu

"...hiçbir işe yaramayan boktan aileniz dağılıp da yarrak gibi ortada kalacaksınız diye ödünüz patlıyor."

"Celal Tan ve Ailesinin Aşırı Acıklı Hikayesi"ni izledim. Bu repliğin geçtiği sahnede içim ferahladı da bir "ohh" çektim.

Kendi çekirdek ailem ile bir sorunum yok fakat babamın ailesi ile -babamın haberi olmasa da- sorunum var; aslında benim birçok kişinin ailesi ile sorunum var. Hepsinden önce, benim "aile" kavramı ile sorunum var.
İşte bu film, "aile kutsaldır"ın arkasına saklanan insanlara ait aile kavramının ne kadar bencilce; ne kadar riyakar olduğunu anlatıyor.
Hem de herkesin anlayabileceği bir şekilde.
Kaç kişi anlamak ister, kaçının işine gelir; orası muamma.

Şimdi ben, kendi bokunun içinde debelenen "aile kutsaldır"cılara, bu alıntıyı kullanıp nasıl ortada kalacaklarını anlatan o kelimeyi tıpkı filmdeki gibi "r"lere bastırarak söylemek istiyorum.

Madafaka

Orospu çocukluğunun dili, dini, ırkı olmadığı gibi annesi de yoktur.
"Eğitim annede başlar", "Bir çocuk nasıl yetiştirildiyse öyle gider" fakat şu da bir gerçek ki kimi çocuklar ayrık otu gibidirler; onlar yetiştiril-e-mez, sadece sevimsizce büyür giderler.
Bu durum, birden fazla çocuk sahibi ailelerdeki kardeşler ve hatta ikizler arası farkla da açıkça desteklenmektedir.
İlla anneye bir kabahat yüklenecekse de ilk çocuk acemilige, küçük çocuk şımartılmasına verilir ama bu durum da bir insanın "kötü" olmasını annesinin -muhtemel- mesleği ile ilişkilendirmemiz için yeterli bir argüman değildir.

Demem odur ki, orospu çocuğu hakareti anneyi kapsamaz; gereksizce celallenip hava yaratmaya gerek yoktur.
Kaldı ki sen, kendine edilen küfürü dahi annene yüklediğin için o küfürü yemeyi haketmiş bir zavallısındır.

O zaman, Hank Moody'den gelsin: Buyurun, tıklayınız.

Ama Arkadaşlar... (II)

Bel ağrısı üstüne:

- Keh keh, sevgilin mi incitti belini?

+ Yok. O, karıncayı siker belini incitmez.

*******

Yanayım Yanayım Ateşlerde Yanayım

Hazır kardeş demişken oradan doğru yol alayım. Hem de böylece geçen gün hatırladığım olayı da unutmamış olurum.

Onbeş yaş civarlarındaydık, sıkıntıdan ne yapacağımızı şaşırdığımız bir yaz günüydü. Ne aylak bakkal usülü takılacak kadar taşaklı, ne de bir baltayla münasebet kuracak kadar saptık.
Biraz tenis masası başında, biraz sokakta derken mesaimize evde devam etmeye karar verdik. Eve gittiğimizi gören canım (!) kardeşim -ki tahminen 7 yaşlarında o sırada- çok şaşırtıcı bir şey yaparak peşimizden geldi.

Kardeş Ayağı Göt Ayağı

Aramızda sekiz yaş fark olması yüzünden kardeşimle ilişkim yürümeyi öğrenmesi ile sekteye uğramıştı.

Pıtır pıtır kıçımın dibinde dolanan, etrafı dağıtan ve eşyaları karıştıran bu üst düzey cazgır, birkaç ay önce en pis davranışı gaz çıkarmak ve altına sıçmak olan bebe olamazdı.

Vaziyet bu olunca yıllar süren bir duraklama dönemine girdi ilişkimiz. O, beni delirtti; ben de tekme-tokat dalamadığım için psikolojisinde tahribata yönelik bazı hoş olmayan davranışlarda bulundum.

Beni Bir Sen Anladın

- Anne, bugün patronla konuştuk. Özet geçmem gerekirse işi bıraktım. Önce ben şöyle dedim, derken bıdı bıdı bıdı... Sonra o da vır vır vır, ben de dedim ki "Bu paraya çalışmamın anlamı yok."

+ Tavrını koy kızım.

- Anne işi bıraktım diyorum. Daha nereye koyayım?

+ Tamam işte tavrını koy...

- Anne nereye koyayım?

(İç ses: Ortalığın .mına koydum, daha nereye koyayım?)